എന്റെ ദന്തഗോപുരത്തിലേയ്ക്ക് ഒരു ക്ഷണക്കത്ത് | വയലാര്
ഞാനെന്റെ വാത്മീകത്തിൽഇത്തിരിനേരം ധ്യാനലീനനായിരുന്നത്മൗനമായ് മാറാനല്ലമൗനത്തെ മഹാശബ്ദമാക്കുവാൻനിശ്ചഞ്ചല ധ്യാനത്തെചലനമായ് ശക്തിയായുണർത്തുവാൻഅന്തരന്ദ്രിയ നാഭീ പത്മത്തിനുള്ളിൽപ്രാണസ്ഫന്ദങ്ങൾ സ്വരൂപിച്ച്വിശ്വരൂപങ്ങൾ തീർക്കാൻഅവയും ഞാനും തമ്മിലൊന്നാവാൻയുഗചക്രഭ്രമണ പഥങ്ങളിൽഉഷസ്സായ് നൃത്തം വെയ്ക്കാൻഞാനെന്റെ വാത്മീകത്തിൽഇത്തിരിനേരം ധ്യാനലീനനായ് ഇരുന്നു പോയ്മനസ്സിൻ സർഗ്ഗധ്യാനംഉടവാളുരുക്കി ഞാൻ വീണ തീർത്തത്നാട്ടിലുറക്കു പാട്ടും പാടി സഞ്ചരിയ്ക്കുവാനല്ലകാറ്റടിച്ചിളക്കുന്ന കാലത്തിൻ ധീരസ്വരംമാറ്റത്തിൻ രാഗം താനം പല്ലവിയാക്കാനല്ലോമനുഷ്യ മസ്തിഷ്ക്കത്തോടല്ല,മാംസത്തോടല്ല,മനസ്സിനോടേ കാവ്യ ഹൃദയം സംസാരിയ്ക്കൂപടവാളിനേക്കാളും വീണയ്ക്കേവൈകാരിക പരിവർത്തനങ്ങളെമനസ്സിൽ തീർക്കാനാവൂനാലുകെട്ടുകൾക്കുള്ളിൽപൂർവ്വികരുടെ പടവാളിനുപൂവർച്ചിച്ച പൂണൂലിനു പാരമ്പര്യംഅവയോടൊപ്പം വലിച്ചെറിഞ്ഞ്മനുഷ്യന്റെ കവിയായ്ദശാബ്ദങ്ങൾ പിന്നിട്ടു വരുന്നു ഞാൻഉടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളെമണ്ണോടിഞ്ഞു തകരുന്നഞാനെന്ന ഭാവങ്ങളെനഗ്നപാദനായ് പിന്നിട്ടെത്തി ഞാൻആത്മാവിലെ ഭദ്രദീപത്തിൻപട്ടുനൂൽ തിരികെടുത്താതെ.ഞാനെന്റെ … Read more
