Kavitha

അധിക നേരമായ് സന്ദര്‍ശകര്‍ക്കുള്ളമുറിയില്‍ മൗനം കുടിച്ചിരിക്കുന്നു ഞാന്‍ജനലിനപ്പുറം ജീവിതം പോലെയി-പ്പകല്‍ വെളിച്ചം പൊലിഞ്ഞു പോകുന്നതുംചിറകു പൂട്ടുവാന്‍ കൂട്ടിലേക്കോര്‍മ്മ തന്‍കിളികളൊക്കെപ്പറന്നു പോവുന്നതുംഒരു നിമിഷം മറന്നു പരസ്പരംമിഴികളില്‍ നമ്മള്‍ നഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ?മുറുകിയോ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ താളവുംനിറയെ സംഗീതമുള്ള നിശ്വാസവും. പറയുവാനുണ്ട് പൊന്‍ ചെമ്പകം പൂത്തകരളു പണ്ടേ കരിഞ്ഞു പോയെങ്കിലുംകറ പിടിച്ചൊരെന്‍ ചുണ്ടില്‍ത്തുളുമ്പുവാന്‍കവിത പോലും വരണ്ടു പോയെങ്കിലുംചിറകു നീര്‍ത്തുവാനാവാതെ തൊണ്ടയില്‍പിടയുകയാണൊരേകാന്ത രോദനംസ്മരണ തന്‍ ദൂരസാഗരം തേടിയെന്‍ഹൃദയ രേഖകള്‍ നീളുന്നു പിന്നെയും.   കനകമൈലാഞ്ചി നീരില്‍ത്തുടുത്ത നിന്‍വിരല്‍ തൊടുമ്പോള്‍ക്കിനാവു ചുരന്നതുംനെടിയ കണ്ണിലെക്കൃഷ്ണകാന്തങ്ങള്‍ തന്‍കിരണമേറ്റെന്റെ ചില്ലകള്‍ പൂത്തതുംമറവിയില്‍ … Read more